Milisav Lutovac rođen je 07. marta 1901. godine u zemljoradničkoj porodici koja je živjela u selu Dapsići kod Berana.
Osnovnu školu učio je u mjestu rođenja i u Budimlju, dok je prvi razred gimnazije završio 1915. godine u Beranama. Zbog Prvog svjetskog rata, ovo je obrazovanje mogao nastaviti tek 1919. godine u Beranama, gdje je i diplomirao 1924. godine. Tokom poslednjih godina studija imenovan je u Etnografski muzej i Etnološki seminar, sa posebnim angažmanom Jovana Cvijića i Jovana Erdeljanovića. Po završetku studija postavljen je za zamjenika III beogradske gimnazije, ali je raspoređen da radi na Geografskom institutu Univerziteta, gde je studirao godinu i po, pripremajući doktorat. Posle dvije godine rada (1930 – 1931) kao zamjena za II mušku gimnaziju u ovom gradu, M. V. Lutovac je izabran za kadeta francuske vlade putem konkursa za dalje usavršavanje iz antropogeografije i ekonomske geografije na Univerzitetu u Parizu. Nakon završetka ovih studija, 23. marta 1935. godine odbranio je drugi doktorat pod naslovom La Metohija, Etude degeographie humanie. Doktorirao je na Sorboni s najvišom ocjenom (tres honorary) pred eminentnom komisijom (tri geografa, De Martone, Demangeone i A. Shole, kao i povjesničar N. Aizeman i slavist A Mazon), koja je pohvalila još dva manja djela. Metohija i uticaj Pećke patrijaršije na duhovni i politički život srpskog naroda) koji je morao biti priložen tadašnjim doktorskim tezama na pomenutom Univerzitetu.
Kada se dr. M. vratio u domovinu. V. Lutovac je bio profesor u Drugoj muškoj gimnaziji do 1937. Tada je na konkursu izabran za vanrednog profesora novoosnovane Ekonomske škole, odnosno sadašnjeg Ekonomskog fakulteta u Beogradu. Posle Drugog svjetskog rata, posle Drugog svjetskog rata, bio je profesor u VI muškoj gimnaziji, Gimnaziji za učenike sa ratnim invaliditetom i Vojnom geodetskom učilištu Vojnogeografskog instituta u Beogradu. Pozvan je na rad u novoosnovani Geografski institut Srpske akademije nauka u junu 1948. godine, a u januaru naredne godine izabran je i imenovan za naučnog saradnika.
Za višeg naučnog saradnika izabran je 1950. godine, dok je zvanje naučnog savjetnika dobio 1959. godine. Godinu dana ranije izabran je za honorarnog redovnog profesora na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Po pozivu i ovom uredbom posebne jedinice, imenovan je redovitim profesorom 1961. godine na određenom Filozofskom fakultetu, gdje je predavao antropogeografiju i ekonomsku geografiju. Jedno vrijeme bio je i direktor Odjeljenja za etnologiju sve do odlaska u penziju 1972. godine.
Gotovo deceniju ranije, 21. decembra 1961. godine, izabran je za dopisnog člana Srpske akademije nauka. Nakon raspisivanja konkursa sredinom aprila 1972. godine, jednoglasno je izabran za direktora spomenutog Geografskog instituta SANU, a tu je funkciju obnašao do kraja 1978. godine.
Izvor: Vikipedija