Džejms Džojs, irski pisac, umro je na današnji dan, 13. januara 1941. godine, jedan od najvećih u 20. vijeku, koji je eksperimentima u narativnoj tehnici i strukturi romana, primjeni toka svijesti i novatorskom odnosu prema jeziku dao nov pravac modernoj književnosti.
Počeo je kao buntovnik protiv rimokatoličke vjerske zatucanosti i uskogrudosti irske sredine, a glavni grad Irske Dablin, njegovu istoriju, žitelje i topografiju učinio je središnjom temom svog djela. U najpoznatijem djelu – romanu „Uliks“ – na 700 stranica opisao je jedan dablinski dan svog junaka, prema jednom književnom kritičaru – „na vješt i katkad neprimjetan način, lica i događaji paralelni su onima u Homerovoj ‘Odiseji’, čiji se gotovo svaki detalj može naći u ‘Uliksu'“. Taj humorni, vitalni i robustni roman označio je revoluciju epskog oblika i vjerovatno je uticao jače od bilo kojeg djela na razvoj književnosti 20. vijeka.
Ostala djela: romani „Portret umjetnika u mladosti“, „Fineganovo bdijenje“, pjesme „Kamerna muzika“, pripovijetke „Dablinci“, drama „Izgnanici“.