Praznici se često doživljavaju kao vrijeme ljubavi, bliskosti i zajedništva. Ipak, upravo nakon njih mnoge veze dožive kraj. Iako to na prvi pogled djeluje paradoksalno, razlozi su dublji i češći nego što mislimo.
Tokom praznika, ljudi često potiskuju probleme. Žele mir, sklad i “savršene” trenutke, pa se nesuglasice guraju pod tepih. Mnogi ostaju u vezama iz navike, straha od samoće ili želje da ne budu sami tokom blagdana. Kada praznična euforija prođe, potisnute emocije isplivaju na površinu.
Praznici takođe pojačavaju očekivanja. Očekujemo više pažnje, više nježnosti, više truda. Kada ta očekivanja nisu ispunjena, razočaranje je jače nego inače. Ono što se ranije tolerisalo, nakon praznika postaje nepodnošljivo.
Još jedan razlog je vrijeme provedeno zajedno. Duži boravak s partnerom razotkriva ono što se tokom godine lakše ignoriše – različite navike, neriješene konflikte, nedostatak komunikacije. Praznici postaju ogledalo odnosa, a ne svi se raduju onome što u tom ogledalu vide.
Tu je i simbolika nove godine. Januar donosi osjećaj novog početka. Mnogi tada prave emotivni bilans i odlučuju da više ne žele ulaziti u još jednu godinu s istim problemima. Raskid se tada doživljava kao način da se napravi prostor za promjenu.
Važno je naglasiti da raskidi nakon praznika nisu znak neuspjeha, već često znak iskrenosti prema sebi. Bolje je završiti odnos koji ne ispunjava, nego produžavati iluziju zbog datuma na kalendaru.
Praznici, koliko god bili topli i svijetli, imaju moć da ogole istinu. A istina, iako ponekad bolna, često je prvi korak ka zdravijem životu i odnosima.