Savo Orović (Lijeva Rijeka, 30. januar 1888 — Beograd, 22. jun 1974), pukovnik Jugoslovenske vojske, učesnik Aprilskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i general-pukovnik JNA, koji je maja 1943. godine odlukom Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita, prvi dobio čin generala.
Rođen je 30. januara 1888. godine u Lijevoj Rijeci. Pešadijsku školu završio je na Cetinju 1910. godine, a potom je od 1914. godine živio u Južnoj Americi, gdje je emigrirao iz političkih razloga. Godine 1915. se vratio u Crnu Goru i učestvovao u Prvom svjetskom ratu kao oficir Crnogorske vojske. Poslije kapitulacije Crne Gore, januara 1916. godine učestvovao je kao komita u borbi protiv austrougarskog okupatora.
Poslije oslobođenja Jugoslavije vršio razne dužnosti u Jugoslovenskoj armiji. Penzionisan je 1952. godine. Biran je za poslanika Savezne skupštine i republičke skupštine Narodne Republike Crne Gore. Preminuo je 22. juna 1974. godine u Beogradu.
Par stihova koji govore o njemu:
,,Tito Savi najveći čin daje,
Savo prvi đeneral postaje,
đeneral je u armiji prvi,
taj čin je dobio u krvi,
ratujući širom domovine,
da nam sreća i slobode sine,
on potiče iz junačkog kraja,
postao je dika zavičaja,
srce mu je jače od čelika,
on je primjer velikog ratnika,
neka znadu pokoljenja nova,
za junake poslednjih ratova,
naše gore nama su te dale,
ponosni smo sa tobom ĐENERALE”.
Izvor: Ličnosti Crne Gore