Kralj Aleksandar I Karađorđević rođen je 16. decembra 1888. godine.
Kralj Aleksandar bio je sin Petra I Karađorđevića i crnogorske princeze Ljubice Petrović-Njegoš. Djetinjstvo je proveo u Crnoj Gori, a obrazovao se u Ženevi, a potom u Sankt Peterburgu. Zbog zdavstvenih problema, vratio se u Beograd, gdje je nastavio svoje obrazovanje.
Učestvovao je u Prvom balkanskom ratu 1912, kao i u Drugom balkanskom ratu 1913. godine. Već naredne godine, postao je regent Kraljevine Srbije i vladao u ime svog oca, koji je teže obolio. U prvom svjetskom ratu, bio je vrhovni zapovjednik srpske vojske.
Od 1921. do 1929. godine, nosio je titulu vladara Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a od 1929. do 1934. godine titulu kralja Jugoslavije. Zanimljivo je da Aleksandar nije bio prvi u redu za prijesto, već je to bio njegov stariji brat Đorđe, koji je bio prinuđen da se odrekne prijestola zbog svog ponašanja koje se smatralo skandaloznim.
Čuven je i po donošenju Oktroisanog ustava, kojim je Jugoslavija postala ustavna monarhija.
Na kralja Aleksandra I Karađorđevića izvršen je atentat devetog oktobra 1934. godine u Marseju, a dalja pozadina ubistva koje je izvršio Vlado Černozemski nije rasvijetljena.