Lav Nikolajevič Tolstoj, ruski pisac i mislilac, umro je na danšnji dan, 20. novembra 1910. godine, velikan svjetske književnosti koji je posjedovao ogromnu i originalnu stvaralačku snagu, odbivši prethodno da se izmiri s Ruskom pravoslavnom crkvom koja ga je ekskomunicirala.
Prva djela je napisao na Kavkazu, gdje se kao dobrovoljac borio protiv Turaka. Poslije Krimskog rata, u kojem je bio oficir, povukao se na imanje u Jasnu Poljanu. Razobličavao je teško društveno stanje u Rusiji, pisao protiv brakova sklopljenih radi interesa, nepravednih sudova, rata, licemerja crkve, eksploatatorskog plemstva, carskog samodržavlja i terora. Slikao je nenadmašno stravičnu bijedu seljaka i sve vidove nasilja. Zbog realnog prikazivanja života dolazio je u sukob sa vlastima i Crkvom.
Djela: romani „Rat i mir“, „Ana Karenjina“, „Vaskrsenje“, pripovijetke „Sevastopoljske priče“, „Kozaci“, „Otac Sergije“, „Krojcerova sonata“, „Hadži-Murat“, „Narodne priče“, drame „Živi leš“, „Carstvo mraka“, „Svjetlost u tami svijetli“, studije „Šta je umjetnost“, „Moja ispovijest“, „U čemu je moja vjera“, „Ne mogu da ćutim!“, „Pa šta da radimo?“, memoari „Djetinjstvo“, „Dječaštvo“ i „Mladost“.