Tomas Man, njemački pisac, umro je na današnji dan, 12. avgusta 1955. godine, predstavnik psihološkog romana, najznačajniji njemački prozni stvaralac u 20. vijeku.
Dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1929. Poslije dolaska nacista na vlast u NJemačkoj 1933. emigrirao je u Švajcarsku, a 1939. u SAD. Stvarao je pod uticajem Johana Volfganga Getea, Artura Šopenhauera, Fridriha Ničea i velikih ruskih pisaca 19. vijeka.
Djela: romani „Budenbrokovi“, „Čarobni brijeg“, „Kraljevsko visočanstvo“, „Lota u Vajmaru“, „Doktor Faustus“, „Ispovijesti varalice Feliksa Krula“, „Izabranik“, tetralogija „Josif i njegova braća“, pripovijetke i novele „Smrt u Veneciji“, „Tonio Kreger“, „Mario i mađioničar“, „Zamijenjene glave“, „Zakon“, „Prevarena“, eseji „Duhovno plemstvo“, „Staro i novo“, kulturno-filozofske i istorijske studije „Fridrih i velika koalicija“, „Razmatranja jednog nepolitičara“.