22. avgusta 1750. godine, u Beogradu je hirotonisan Vasilije Petrović, koji je time postao mitropolit crnogorski i egzarh Pećkog trona. Hirotoniju je obavio pećki patrijarh Atanasije II Gavrilović, uz prisustvo drugih arhijereja.
Vasilije Petrović bio je zamjenik i nasljednik svog strica, mitropolita Save Petrovića, sa kojim je učestvovao u vođenju crkvenih i narodnih poslova u Crnoj Gori. Na položaju je ostao do smrti 1766. godine.
Prije hirotonije, Vasilije je bio arhimandrit i obavljao je važne misije za pećkog patrijarha. Nakon što je postavljen za mitropolita, dobio je i ulogu egzarha Pećkog trona, a ubrzo je upućen prema Sremu i Beču sa zadatkom da pomogne u vraćanju crkvenih dragocjenosti koje su ranije odnesene iz Pećke patrijaršije.
Tokom narednih godina Vasilije Petrović imao je značajnu ulogu u političkom i crkvenom životu Crne Gore XVIII vijeka. Posebno je bio okrenut povezivanju Crne Gore sa Rusijom, u kojoj je vidio važnog saveznika za crnogorske interese.
Vasilije Petrović preminuo je u Sankt Peterburgu 1766. godine, a iza sebe je ostavio trag kao jedna od značajnijih ličnosti crnogorske istorije XVIII vijeka.