Božina Radević je rođen 23. avgusta 1938. godine u Beranama. Realnu gimnaziju je završio u rodnom gradu 1957. godine. Medicinski fakultet u Beogradu završio je 1962. godine i stekao zvanje doktora medicine. Pripravnički staž obavio je u bolnicama u Beranama, Podgorici i na Medicinskom fakultetu u Beogradu. Od 1965. do 1970. godine bio je klinički ljekar i specijalizirao opštu hirurugiju u bolnici u Beranama, Medicinskom centru u Tuzli i na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu. Završni ispit iz opšte hirurgije dao je 1970, godine na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu. Specijalizaciju iz oblasti kardiovaskularne hirurgije završio je na Institutu kliničke i eksperimentalne medicine u Pragu (dvije godine). U periodu od 1988. do 1990. godine usavršavao se iz oblasti vaskularne hirurugije i transplatacije organa na Oksfordu i u Londonu. Svoje dalje usavršavanje nastavio je u Hjustonu iz oblasti kardiovaskularne hirurgije od 1989. do 1990. godine, a na Medicinskom fakultetu i klinikama u Hanoveru radio je na transplataciji organa 1995. godine. Božina Radević je učestvovao u mnogim istraživačkim projektima: 1975- 1977 – Značaj protoka za rekonstrukciju krvnih sudova, IKEM, Prag; 1986, 1990 – Rgostaglandin /Iloprost, evropski projekat sa Šeringom; 1975-1977 – doktorska disertacija, Uticaj protoka na promene i dugoročnu prognozu autovenskog bajpasa u arterijskom sistemu, odbranjena 1977. na Medicinskom fakultetu u Sarajevu; 1994, 1995 – Eksperimentalna transplatacija jetre, VMA Beograd; 1994, 1995 –

Projekat Instituta za KVB “Dedinje”, IKVB “Dedinje”; 1994 – 1997 –

Transplatacija organa – jetra, srce, pankreas, crevo, IKVB “Dedinje”.

Božina Radević je bio hirurg na Hirurškoj klinici u Tuzli od 1967. do

1993. i na Institutu za kardiovaskularne bolesti “Dedinje” u Beogradu od 1993-

2001. Od 1978. do 1993. godine bio je profesor Univerziteta na Medicinskom

fakultetu i na Hirurškoj klinici u Tuzli. Od 1993 – 2001. redovni profesor Hirurgije na Medicinskom fakuletu u Beogradu.

U svojoj profesionalnoj karijeri dobio je niz diploma: 1962 -diplomu

Medicinskog fakulteta; 1970 – diplomu specijalizacije opšte hirurgije; 1976 –

diplomu specijalizacije vaskularne hirurgije; 1977 – diplomu o odbrani

doktorske disertacije.

Pored ovih diploma, dobio je i mnoga priznanja, kao što su sljedeća: 1978 –

odluka o izboru za vanrednog profesora na Medicinskom fakultetu u Tuzli; 1980

– odluka o izboru za načelnika Hirurške službe, odnosno Klinike KMC Tuzla;

1981 – odluka o izboru za rukovodioca Hirurške katedre na MF Tuzla; 1985 –

odluka o izboru u zvanje redovnog profesora za predmet Hnrurgija sa ratnom

hirurgijom MF Tuzla; 1989 – odluka o imenovanju za dekana Medicinskog

fakulteta u Tuzli ; 1991 – odluka o imenovanju za dekana Medicinskog fakulteta u

Tuzli, drugi mandat; 1993 – rešenje o izboru za glavnog hirurga klinike

“Dedinje”; 1995 – rešenje za izbor načelnika službe za transplataciju organa;

1996 – rešenje o imenovanju i postavljenju za upravnika Klinike za hirurgiju IKVB “Dedinje”. Trenutno se nalazi na poziciji direktora hirurške klinike IKVB «Dedinje» i rukovodioca programa za transplantaciju organa. Član je mnogih udruženja, kao npr.: Srpskog lekarskog društva; Hirurške sekcije SLD;

Internacionalnog udruženja angiologa; Evropskog udruženja za transplataciju jetre, Inernacionalnog udruženja za transplantaciju organa, Evropskog udruženja za kardiovaskularnu hirurgiju. Oblasti kojima se Radević posebno bavi i za koje su vezana njegova interesovanja: vaskularna hirurgija: cerebrovaskularna bolest, bolest aorte, bolesti visceralnih krvnih sudova; transplatacija organa: jetra, pankreas-bubreg, crevo; hirurgija jetre i hirurgija pankreasa. Objavio je (kao autor i koautor) preko dvjesta naučnih i stručnih radova, tri knjige kao autor i pet kao koautor. Prof. dr Božina Radević je 1995. godine uspješno uradio prve transplantacije jetre u Jugoslaviji i taj program uspješno radi do sada. Maja mjeseca 2001. godine, uradio je i prvu transplantaciju dijela jetre od živog davaoca. On je 1996. godine uradio i prvu transplantaciju pankreasa u Jugoslaviji.

Izvor: Glas Holmije