Postoji nešto čudno u januaru. Ima isto 31 dan kao i neki drugi mjeseci, ali subjektivno traje najmanje tri puta duže. Dok se kalendar sporo pomjera, mi se već pitamo kako je tek 12., a osjećamo se kao da smo zaglavili u zimskom vremenskom procjepu. Ako ti se čini da januar nikad ne prolazi – nisi jedini/a.
Evo 7 razloga zbog kojih ovaj mjesec svake godine djeluje beskonačno.
1. Nagli pad sa praznične euforije
Decembar je pun svjetala, okupljanja, poklona, muzike i planova. A onda – januar. Tišina. Povratak u rutinu. Nema više “vidimo se poslije praznika”, jer praznici su prošli, a realnost je tu, neumoljiva i siva.
Taj nagli emotivni pad stvara osjećaj praznine koji se rastegne kroz čitav mjesec.
2. Novčanik na dijeti
Jedna od najčešćih januarskih fraza je: “Samo da preživim do prve plate”.
Decembar nas finansijski iscrpi – pokloni, izlasci, putovanja – i sve to dođe na naplatu upravo u januaru. Kada nemaš novca za sitna zadovoljstva, dani postaju duži, sporiji i teži.
3. Dani su kratki, a noći beskrajne
Zima je u punoj snazi. Ustajemo po mraku, vraćamo se kući po mraku, a sunce kao da se pojavljuje samo da nas podsjeti da postoji. Nedostatak dnevne svjetlosti utiče na raspoloženje, energiju i motivaciju – a kad si bezvoljan, vrijeme se vuče.
4. Nove godine – nova očekivanja
Januar je mjesec velikih odluka: zdravija ishrana, više kretanja, manje stresa, više fokusa, manje odgađanja. Problem je što se sve te odluke sudare s realnošću već prve sedmice.
Kad shvatiš da se promjena ne dešava preko noći, mjesec počne djelovati kao beskrajna borba sa samim sobom.
5. Povratak u rutinu boli više nego što mislimo
Nakon opuštenog tempa praznika, povratak u svakodnevni režim rada, obaveza i rokova djeluje surovo. Kao da te neko baci direktno iz pidžame u poslovni svijet bez ikakve pripreme.
I svaki ponedjeljak u januaru ima snagu mini – depresije.
6. Nema planova koji spašavaju dane
Februar donosi Dan zaljubljenih, mart prve znakove proljeća, a januar? Ništa. Nema velikih datuma, nema dugih vikenda, nema svijetlih tačaka u kalendaru. Samo red, red i još malo reda.
Bez nečega čemu se raduješ, svaki dan izgleda isto – i čini se dužim nego što jeste.
7. Psihološki umor od “novog početka”
Početak godine nosi ogroman pritisak: moraš biti bolji/a, organizovaniji/a, uspješniji/a. A realnost je da se još nisi ni oporavio/la od stare godine.
Taj osjećaj da moraš, a nemaš snage, stvara mentalni zamor zbog kojeg se svaki dan razvlači.
Januar možda ima samo 31 dan, ali nosi teret čitave godine. Između prazne euforije i novih očekivanja, između hladnoće i finansijskog oporavka, nije ni čudo što ga doživljavamo kao najduži mjesec ikada.
Dobra vijest? Prođe – svaki put.
I kad konačno dođe februar, shvatiš da si opet preživio/la još jedan beskonačni januar.