Osnovna škola u andrijevičkom selu Đulići i imopozantno školsko zdanje po prvi put ove godine ostalo je bez učenika i pridružilo se ranije zatvorenim školama u selima Kuti, Cecuni i Jošanica, kao područnim odjeljenjima škole “Milić Keljanović” iz Konjuha.
Ne tako davno škola u Đulićima imala je i preko trideset đaka, a mještani ovog sela ističu da je to porazna činjenica i da bi pred ovakvim stanjem cjelokupno društvo trebalo dobro da se zamisli.
Oni objašnjavaju da su roditelji iz Đulića, zbog različitih okolnosti, djecu koja bi se mogla prebrojati na prstima jedne ruke, prepisali u škole u Andrijevici i Konjusima.
“Država i društvo u cjelini nisu preduzimali ništa u pravcu unapređivanja uslova za život u našim selima, a samim tim i zadržavanja mladih. Zato je danas tužno pogledati naše seoske škole od kojih se mnoge urušavaju, a neke se polako zatvaraju. Posebno je tužno pogledati školu u Đulićima u čiju je bravu, zbog opšte nebrige i drugih otežavajućih okolnosti, ove godine stavljen ključ. Prosto čovjeka zaboli duša kad se prisjeti nekih ne tako davnih vremena i uporedi ih sa ovim današnjim” – ističe mještanin Boban Đekić.
Permanentna obećanja da će se preko razvojnih projekata, valorizacije prirodnih resursa i modernizacije sela zaustaviti migracija stanovništva sa područja opštine Andrijevica ostala su, tako, samo mrtvo slovo na papiru.
O tome najbolje govore informacije o stanju u obrazovanju, na osnovu kojih se da zaključiti da je broj učenika na seoskom području desetkovan u raniji period. Podaci govore da se u brojnim selima, zbog nedostatka učenika, zatvaraju školske zgrade, na šta ukazuju i gašenje područnih odjeljenja koja su egzistirala u okviru Osnovne škole “Milić Keljanović” iz Konjuha.
Čak i u klupama matične škole u Konjusima trenutno se nalazi svega tridesetak učenika. Mještani ukazuju da napuštene školske zgrade u Potkomovlju svjedoče da pojedina sela ostaju bez života.